Seria komputerowa I 2001/
2001
120x120 cm
Seria komputerowa I/2/96
1996
46 x 46 cm
Dziesięć wersji jednego obrazu, 1/10
1991
157 x 246 cm
Seria komputerowa I
2000/2
115 x 115 cm
Seria komputerowa I/4/96
1996
61 x 61 cm
Imagny2a
Obraz 025
2001
135 x 105 cm
Obiekt Geometryczny (Hermes Łowca dusz)
1976/2001/
197 x 96 cm
Obraz 019c
2001
80 x 66 cm
Seria komputerowa I/6/96
1995
56 x 56 cm
Seria Komputerowa I, Dziesięć wersji jednego obrazu, 7/10
1999
157 x 246 cm
Obiekt 2008-3
2008
192 x 82 cm
Obraz 1 - 1
2002
135 x 105 cm
Seria Komputerowa I, Dziesięć wersji jednego obrazu, 9/10
2000
157 x 246 cm
Obraz 2008-4a2
2008
65 x 80 cm
Basia
1991
63 x 32 cm
Seria komputerowa I
1998/1
100 x 100 cm
Hermeticus
2001
150x140 cm
Seria komputerowa I 2012-2
2012
80x80 cm
Seria komputerowa I
2000/1
100 x 100 cm
Dziesięć wersji jednego obrazu, 7/10
1998-1999
157 x 246 cm
Seria komputerowa I
2001/6
120 x 120 cm
Seria komputerowa
1996/7
100 x 100 cm
1987/8
1987
160x103 cm
Obraz 2006/6
2006
60 x 49 cm

Urodzony w 1944 roku w Spytkowicach, k. Oświęcimia. Studiował malarstwo i grafikę w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, 1961 -1968, i w Ecole Nationale Superieure des Beaux Arts w Paryżu, 1967. Dyplom uzyskał w 1968 roku. Obecnie jest profesorem w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. W 1980 roku był stypendystą Rządu Francuskiego, w 1982 roku stypendystą Fundacji Kościuszkowskiej w Nowym Jorku. W 1993 otrzymał stypendium Fulbright'a i odbył staż naukowy oraz prowadził zajęcia na Wydziale Sztuki w New York Institute of Technology w Nowym Jorku. W 1992 prowadził zajęcia w Uniwersytecie Stanu Connecticut w Storrs. Jest wieloletnim członkiem ZPAP, oraz członkiem "Grupy Krakowskiej". Profesor i dwukrotny Rektora Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie. Uzyskał wiele nagród, zwłaszcza za twórczość graficzną. Uprawia malarstwo, grafikę i media elektroniczne. W 2003 roku - Nagroda im. Witolda Wojtkiewicza za wystawę malarstwa „Obiekty geometryczne – retrospekcja” w Starmach Gallery. Kluczowym okresem w twórczości Jana Pamuły były lata siedemdziesiąte, kiedy zwrócił się ku abstrakcji geometrycznej. Jego ówczesne poszukiwania miały na celu zbudowanie "jednolitej, uniwersalistycznej wizji rzeczywistości". Owo budowanie oznaczało w praktyce wykorzystanie roli przypadku w tworzeniu układów geometrycznych. Statystyka matematyczna oparta na rachunku prawdopodobieństwa wykorzystuje tutaj rzut kostką, działanie komputera lub tablice liczb przypadkowych.  Sztukę Pamuły porównano między innymi do Mondriana , choć neoplastycyzm tego ostatniego wywodził się z innych przesłanek teoretycznych. Bliższy artyście wydaje się suprematysta Malewicz czy też właśnie Paul Klee. W swoich rozważaniach teoretycznych powołuje się na "Das bildnerische Denken Klee" jako niewyczerpane "źródło wiedzy na temat formy plastycznej i istoty artystycznej twórczości".

Dokumentacja