Image11
Hermeticus
2001
150x140 cm
Seria komputerowa I/6/1984
1984
145 x 145 cm
Seria komputerowa 2007/1
2007
50x50 cm
Obraz 2006/3a4
2006
60 x 49 cm
System VII
1979
50 x 57 cm
System I
1973
77 x 53 cm
Obiekt Geometryczny
1976/2001/
175 x 80 cm
Obiekt
Układ XIII
1980
50 x 76 cm
Obiekt 2008-3
2008
192 x 82 cm
Seria komputerowa I
2000/1
100 x 100 cm
Seria komputerowa
1996/7
100 x 100 cm
Obraz 2006/3
2006
60 x 49 cm
Seria komputerowa I 2012-2
2012
80x80 cm
Image5
Seria komputerowa I/3/96
1996
55 x 55 cm
Seria komputerowa I 2006/1
2006
50x50 cm
Seria komputerowa I
1998/1
100 x 100 cm
N.Y.1
1993
57 x 45 cm
System XVII
1983
76 x 42 cm
Seria komputerowa I
1999/7
92 x 92 cm
Figura magiczna
1967
56 x 76 cm
Układ z trójkątem /mały
1974
140x135 cm
Seria komputerowa I
2001/6
120 x 120 cm

Urodzony w 1944 roku w Spytkowicach, k. Oświęcimia. Studiował malarstwo i grafikę w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, 1961 -1968, i w Ecole Nationale Superieure des Beaux Arts w Paryżu, 1967. Dyplom uzyskał w 1968 roku. Obecnie jest profesorem w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. W 1980 roku był stypendystą Rządu Francuskiego, w 1982 roku stypendystą Fundacji Kościuszkowskiej w Nowym Jorku. W 1993 otrzymał stypendium Fulbright'a i odbył staż naukowy oraz prowadził zajęcia na Wydziale Sztuki w New York Institute of Technology w Nowym Jorku. W 1992 prowadził zajęcia w Uniwersytecie Stanu Connecticut w Storrs. Jest wieloletnim członkiem ZPAP, oraz członkiem "Grupy Krakowskiej". Profesor i dwukrotny Rektora Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie. Uzyskał wiele nagród, zwłaszcza za twórczość graficzną. Uprawia malarstwo, grafikę i media elektroniczne. W 2003 roku - Nagroda im. Witolda Wojtkiewicza za wystawę malarstwa „Obiekty geometryczne – retrospekcja” w Starmach Gallery. Kluczowym okresem w twórczości Jana Pamuły były lata siedemdziesiąte, kiedy zwrócił się ku abstrakcji geometrycznej. Jego ówczesne poszukiwania miały na celu zbudowanie "jednolitej, uniwersalistycznej wizji rzeczywistości". Owo budowanie oznaczało w praktyce wykorzystanie roli przypadku w tworzeniu układów geometrycznych. Statystyka matematyczna oparta na rachunku prawdopodobieństwa wykorzystuje tutaj rzut kostką, działanie komputera lub tablice liczb przypadkowych.  Sztukę Pamuły porównano między innymi do Mondriana , choć neoplastycyzm tego ostatniego wywodził się z innych przesłanek teoretycznych. Bliższy artyście wydaje się suprematysta Malewicz czy też właśnie Paul Klee. W swoich rozważaniach teoretycznych powołuje się na "Das bildnerische Denken Klee" jako niewyczerpane "źródło wiedzy na temat formy plastycznej i istoty artystycznej twórczości".

Dokumentacja