Seria komputerowa I 2011-4
2011
100x100 cm
Nowy Obraz 22a
2003/4
60 x 60 cm
Obraz 019c
2001
80 x 66 cm
System IX
1979
44,5 x 35,5 cm
Seria komputerowa I
1993
55 x 55 cm
Image11
Obraz 2008-5
2008
65 x 80 cm
System XIX
1985
28 x 19 cm
Seria komputerowa I/2/96
1996
46 x 46 cm
Seria komputerowa I/7/96
1996
100 x 100 cm
Układ XXX
1989
16 x 23 cm
Cykl Leonardo - Dama
1994
80 x 48 cm
Obraz 1 - 2 a
2002
135 x 105 cm
Nowy Obraz 5
2003/4
60 x 60 cm
Obraz 023
2001
135 x 105 cm
Obraz 024
2001
135 x 105 cm
System XV
1981
50 x 35 cm
Układ A (II)
1978
138x105,5 cm
Obraz 022
2001
135 x 105 cm
Finał2
Seria komputerowa I 1996/6
1996
55x55 cm
Obraz 026g3
2008
65 x80 cm
Układ A (III)
1978
134x110 cm
Obiekt Geometryczny (Hermes Łowca dusz)
1976/2001/
197 x 96 cm
Obiekt Geometryczny
1976/2003/
195 x 82 cm

Urodzony w 1944 roku w Spytkowicach, k. Oświęcimia. Studiował malarstwo i grafikę w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, 1961 -1968, i w Ecole Nationale Superieure des Beaux Arts w Paryżu, 1967. Dyplom uzyskał w 1968 roku. Obecnie jest profesorem w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. W 1980 roku był stypendystą Rządu Francuskiego, w 1982 roku stypendystą Fundacji Kościuszkowskiej w Nowym Jorku. W 1993 otrzymał stypendium Fulbright'a i odbył staż naukowy oraz prowadził zajęcia na Wydziale Sztuki w New York Institute of Technology w Nowym Jorku. W 1992 prowadził zajęcia w Uniwersytecie Stanu Connecticut w Storrs. Jest wieloletnim członkiem ZPAP, oraz członkiem "Grupy Krakowskiej". Profesor i dwukrotny Rektora Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie. Uzyskał wiele nagród, zwłaszcza za twórczość graficzną. Uprawia malarstwo, grafikę i media elektroniczne. W 2003 roku - Nagroda im. Witolda Wojtkiewicza za wystawę malarstwa „Obiekty geometryczne – retrospekcja” w Starmach Gallery. Kluczowym okresem w twórczości Jana Pamuły były lata siedemdziesiąte, kiedy zwrócił się ku abstrakcji geometrycznej. Jego ówczesne poszukiwania miały na celu zbudowanie "jednolitej, uniwersalistycznej wizji rzeczywistości". Owo budowanie oznaczało w praktyce wykorzystanie roli przypadku w tworzeniu układów geometrycznych. Statystyka matematyczna oparta na rachunku prawdopodobieństwa wykorzystuje tutaj rzut kostką, działanie komputera lub tablice liczb przypadkowych.  Sztukę Pamuły porównano między innymi do Mondriana , choć neoplastycyzm tego ostatniego wywodził się z innych przesłanek teoretycznych. Bliższy artyście wydaje się suprematysta Malewicz czy też właśnie Paul Klee. W swoich rozważaniach teoretycznych powołuje się na "Das bildnerische Denken Klee" jako niewyczerpane "źródło wiedzy na temat formy plastycznej i istoty artystycznej twórczości".

Dokumentacja