Układ A (III)
1978
134x110 cm
Układ z trójkątem /mały
1974
140x135 cm
Obiekt Geometryczny I
2004
195 x 78 cm
Dziesięć wersji jednego obrazu, 7/10
1998-1999
157 x 246 cm
System XV
1981
50 x 35 cm
Obiekt Geometryczny II
2004
190 x 70 cm
Seria komputerowa I
2001/6
120 x 120 cm
Seria Komputerowa I, Dziesięć wersji jednego obrazu, 9/10
2000
157 x 246 cm
Seria komputerowa I
1991/3
80 x 80 cm
System I
1978
70 x 53 cm
Obraz 019e
2001
80 x 66 cm
Seria komputerowa I/5/96
1996
70 x 70 cm
Seria komputerowa I 2011-4
2011
100x100 cm
2005/6
2005
52x62 cm
Obiekt Geometryczny
1976/2001/
195 x 93 cm
Image11
Dziesięć wersji jednego obrazu, 9/10
2000
157 x 246 cm
Obraz 2006/3
2006
60 x 49 cm
Dziesięć wersji jednego obrazu, 1/10
1991
157 x 246 cm
Seria Komputerowa I, Dziesięć wersji jednego obrazu, 7/10
1999
157 x 246 cm
Ny2bccmk
Nowy Obraz 8
2003
73 x 73 cm
Seria komputerowa I/4/96
1996
61 x 61 cm
Układ z trójkątem /cz/cz/ziel
1973
156x112,5 cm
Obraz 026g3
2008
65 x80 cm

Urodzony w 1944 roku w Spytkowicach, k. Oświęcimia. Studiował malarstwo i grafikę w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, 1961 -1968, i w Ecole Nationale Superieure des Beaux Arts w Paryżu, 1967. Dyplom uzyskał w 1968 roku. Obecnie jest profesorem w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. W 1980 roku był stypendystą Rządu Francuskiego, w 1982 roku stypendystą Fundacji Kościuszkowskiej w Nowym Jorku. W 1993 otrzymał stypendium Fulbright'a i odbył staż naukowy oraz prowadził zajęcia na Wydziale Sztuki w New York Institute of Technology w Nowym Jorku. W 1992 prowadził zajęcia w Uniwersytecie Stanu Connecticut w Storrs. Jest wieloletnim członkiem ZPAP, oraz członkiem "Grupy Krakowskiej". Profesor i dwukrotny Rektora Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie. Uzyskał wiele nagród, zwłaszcza za twórczość graficzną. Uprawia malarstwo, grafikę i media elektroniczne. W 2003 roku - Nagroda im. Witolda Wojtkiewicza za wystawę malarstwa „Obiekty geometryczne – retrospekcja” w Starmach Gallery. Kluczowym okresem w twórczości Jana Pamuły były lata siedemdziesiąte, kiedy zwrócił się ku abstrakcji geometrycznej. Jego ówczesne poszukiwania miały na celu zbudowanie "jednolitej, uniwersalistycznej wizji rzeczywistości". Owo budowanie oznaczało w praktyce wykorzystanie roli przypadku w tworzeniu układów geometrycznych. Statystyka matematyczna oparta na rachunku prawdopodobieństwa wykorzystuje tutaj rzut kostką, działanie komputera lub tablice liczb przypadkowych.  Sztukę Pamuły porównano między innymi do Mondriana , choć neoplastycyzm tego ostatniego wywodził się z innych przesłanek teoretycznych. Bliższy artyście wydaje się suprematysta Malewicz czy też właśnie Paul Klee. W swoich rozważaniach teoretycznych powołuje się na "Das bildnerische Denken Klee" jako niewyczerpane "źródło wiedzy na temat formy plastycznej i istoty artystycznej twórczości".

Dokumentacja