Obraz 2008-4b1
2008
65 x 80 cm
Obiekt Geometryczny
1976/2001
195 x 72 cm
Cykl Leonardo - Dama
1994
80 x 48 cm
Obiekt Geometryczny
1976/2003/
195 x 82 cm
Dziesięć wersji jednego obrazu, 2/10
1991
157 x 246 cm
Obiekt Geometryczny (Nekromanteion)
1976/2001/
193 x 80 cm
Obraz 025
2001
135 x 105 cm
Seria komputerowa I
1991/3
80 x 80 cm
System XIII
1980
75 x 53 cm
System XIX
1985
28 x 19 cm
Figura magiczna
1967
56 x 76 cm
Nowy Obraz 22a
2003/4
60 x 60 cm
Finał2
Nowy obraz 14
2003
73 x 73 cm
Dziesięć wersji jednego obrazu, 7/10
1998-1999
157 x 246 cm
Układ z trójkątem /wysoki
1975
183x99 cm
Obraz 1 - 2 a
2002
135 x 105 cm
Seria komputerowa I
1998/1
100 x 100 cm
Seria komputerowa I/1/96
1996
56 x 56 cm
Obraz 2008-5
2008
65 x 80 cm
Seria komputerowa I
2000/1
100 x 100 cm
Seria komputerowa I
1999/7
92 x 92 cm
Obiekt Geometryczny
1976/2001/
195 x 93 cm
Obraz 2008-4a2
2008
65 x 80 cm
Seria komputerowa I 2012-3
2012
80x80 cm

Urodzony w 1944 roku w Spytkowicach, k. Oświęcimia. Studiował malarstwo i grafikę w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, 1961 -1968, i w Ecole Nationale Superieure des Beaux Arts w Paryżu, 1967. Dyplom uzyskał w 1968 roku. Obecnie jest profesorem w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. W 1980 roku był stypendystą Rządu Francuskiego, w 1982 roku stypendystą Fundacji Kościuszkowskiej w Nowym Jorku. W 1993 otrzymał stypendium Fulbright'a i odbył staż naukowy oraz prowadził zajęcia na Wydziale Sztuki w New York Institute of Technology w Nowym Jorku. W 1992 prowadził zajęcia w Uniwersytecie Stanu Connecticut w Storrs. Jest wieloletnim członkiem ZPAP, oraz członkiem "Grupy Krakowskiej". Profesor i dwukrotny Rektora Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie. Uzyskał wiele nagród, zwłaszcza za twórczość graficzną. Uprawia malarstwo, grafikę i media elektroniczne. W 2003 roku - Nagroda im. Witolda Wojtkiewicza za wystawę malarstwa „Obiekty geometryczne – retrospekcja” w Starmach Gallery. Kluczowym okresem w twórczości Jana Pamuły były lata siedemdziesiąte, kiedy zwrócił się ku abstrakcji geometrycznej. Jego ówczesne poszukiwania miały na celu zbudowanie "jednolitej, uniwersalistycznej wizji rzeczywistości". Owo budowanie oznaczało w praktyce wykorzystanie roli przypadku w tworzeniu układów geometrycznych. Statystyka matematyczna oparta na rachunku prawdopodobieństwa wykorzystuje tutaj rzut kostką, działanie komputera lub tablice liczb przypadkowych.  Sztukę Pamuły porównano między innymi do Mondriana , choć neoplastycyzm tego ostatniego wywodził się z innych przesłanek teoretycznych. Bliższy artyście wydaje się suprematysta Malewicz czy też właśnie Paul Klee. W swoich rozważaniach teoretycznych powołuje się na "Das bildnerische Denken Klee" jako niewyczerpane "źródło wiedzy na temat formy plastycznej i istoty artystycznej twórczości".

Dokumentacja