Seria komputerowa I/6/96
1995
56 x 56 cm
Układ XXX
1989
16 x 23 cm
Obiekt Geometryczny
1976/2001/
195 x 93 cm
Obraz 2006/4a
2006
60 x 49 cm
Seria komputerowa I
2000/2
115 x 115 cm
Obraz 023
2001
135 x 105 cm
System VII
1979
50 x 57 cm
Seria komputerowa I
1990/X
80 x 80 cm
System I
1978
70 x 53 cm
Finał2
Układ XX
1985
43 x 63 cm
Obraz 019c
2001
80 x 66 cm
Image11
Cykl Leonardo - Dama
1994
80 x 48 cm
Obraz 025
2001
135 x 105 cm
Obiekt Geometryczny
1976/2001/
193 x 94 cm
Obiekt Geometryczny
1976/2003
196 x 90 cm
Obiekt Geometryczny
1976/2001/
195 x 72 cm
Obiekt Geometryczny II
2004
190 x 70 cm
System IX
1979
44,5 x 35,5 cm
Dziesięć wersji jednego obrazu, 4/10
1993
157 x 246 cm
Nowy Obraz 3a
2003/4
60 x60 cm
Ny2bccmk
Seria komputerowa I 2012-2
2012
80x80 cm
2001/25
2001
52x62 cm

Urodzony w 1944 roku w Spytkowicach, k. Oświęcimia. Studiował malarstwo i grafikę w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, 1961 -1968, i w Ecole Nationale Superieure des Beaux Arts w Paryżu, 1967. Dyplom uzyskał w 1968 roku. Obecnie jest profesorem w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. W 1980 roku był stypendystą Rządu Francuskiego, w 1982 roku stypendystą Fundacji Kościuszkowskiej w Nowym Jorku. W 1993 otrzymał stypendium Fulbright'a i odbył staż naukowy oraz prowadził zajęcia na Wydziale Sztuki w New York Institute of Technology w Nowym Jorku. W 1992 prowadził zajęcia w Uniwersytecie Stanu Connecticut w Storrs. Jest wieloletnim członkiem ZPAP, oraz członkiem "Grupy Krakowskiej". Profesor i dwukrotny Rektora Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie. Uzyskał wiele nagród, zwłaszcza za twórczość graficzną. Uprawia malarstwo, grafikę i media elektroniczne. W 2003 roku - Nagroda im. Witolda Wojtkiewicza za wystawę malarstwa „Obiekty geometryczne – retrospekcja” w Starmach Gallery. Kluczowym okresem w twórczości Jana Pamuły były lata siedemdziesiąte, kiedy zwrócił się ku abstrakcji geometrycznej. Jego ówczesne poszukiwania miały na celu zbudowanie "jednolitej, uniwersalistycznej wizji rzeczywistości". Owo budowanie oznaczało w praktyce wykorzystanie roli przypadku w tworzeniu układów geometrycznych. Statystyka matematyczna oparta na rachunku prawdopodobieństwa wykorzystuje tutaj rzut kostką, działanie komputera lub tablice liczb przypadkowych.  Sztukę Pamuły porównano między innymi do Mondriana , choć neoplastycyzm tego ostatniego wywodził się z innych przesłanek teoretycznych. Bliższy artyście wydaje się suprematysta Malewicz czy też właśnie Paul Klee. W swoich rozważaniach teoretycznych powołuje się na "Das bildnerische Denken Klee" jako niewyczerpane "źródło wiedzy na temat formy plastycznej i istoty artystycznej twórczości".

Dokumentacja