Układ XXI
1985
36 x 45 cm
System VII
1979
50 x 57 cm
Seria komputerowa I/1/96
1996
56 x 56 cm
Figura magiczna
1967
56 x 76 cm
Dziesięć wersji jednego obrazu, 4/10
1993
157 x 246 cm
Obraz 019c
2001
80 x 66 cm
1987/8
1987
160x103 cm
Seria komputerowa I/6/1984
1984
145 x 145 cm
Obiekt Geometryczny
1976/2003/
195 x 82 cm
Obiekt Geometryczny
1976/2001/
193 x 94 cm
Obraz 2008-4a2
2008
65 x 80 cm
Obiek 2003-1
2003
196 x 90 cm
Seria komputerowa I
2000/2
115 x 115 cm
Seria Komputerowa I, Dziesięć wersji jednego obrazu, 9/10
2000
157 x 246 cm
Seria komputerowa I
1990/X
80 x 80 cm
Image 11
1994
49 x 60 cm
Postać
1967
56 x 76 cm
System XIII
1980
75 x 53 cm
System I
1978
70 x 53 cm
System XVII
1983
76 x 42 cm
Obraz 024
2001
135 x 105 cm
Seria komputerowa I 2006/1
2006
50x50 cm
Obraz 2008-5
2008
65 x 80 cm
Obiekt Geometryczny
1976/2001/
195 x 72 cm
Obiekt Geometryczny (Hermes Łowca dusz)
1976/2001/
197 x 96 cm

Urodzony w 1944 roku w Spytkowicach, k. Oświęcimia. Studiował malarstwo i grafikę w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, 1961 -1968, i w Ecole Nationale Superieure des Beaux Arts w Paryżu, 1967. Dyplom uzyskał w 1968 roku. Obecnie jest profesorem w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. W 1980 roku był stypendystą Rządu Francuskiego, w 1982 roku stypendystą Fundacji Kościuszkowskiej w Nowym Jorku. W 1993 otrzymał stypendium Fulbright'a i odbył staż naukowy oraz prowadził zajęcia na Wydziale Sztuki w New York Institute of Technology w Nowym Jorku. W 1992 prowadził zajęcia w Uniwersytecie Stanu Connecticut w Storrs. Jest wieloletnim członkiem ZPAP, oraz członkiem "Grupy Krakowskiej". Profesor i dwukrotny Rektora Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie. Uzyskał wiele nagród, zwłaszcza za twórczość graficzną. Uprawia malarstwo, grafikę i media elektroniczne. W 2003 roku - Nagroda im. Witolda Wojtkiewicza za wystawę malarstwa „Obiekty geometryczne – retrospekcja” w Starmach Gallery. Kluczowym okresem w twórczości Jana Pamuły były lata siedemdziesiąte, kiedy zwrócił się ku abstrakcji geometrycznej. Jego ówczesne poszukiwania miały na celu zbudowanie "jednolitej, uniwersalistycznej wizji rzeczywistości". Owo budowanie oznaczało w praktyce wykorzystanie roli przypadku w tworzeniu układów geometrycznych. Statystyka matematyczna oparta na rachunku prawdopodobieństwa wykorzystuje tutaj rzut kostką, działanie komputera lub tablice liczb przypadkowych.  Sztukę Pamuły porównano między innymi do Mondriana , choć neoplastycyzm tego ostatniego wywodził się z innych przesłanek teoretycznych. Bliższy artyście wydaje się suprematysta Malewicz czy też właśnie Paul Klee. W swoich rozważaniach teoretycznych powołuje się na "Das bildnerische Denken Klee" jako niewyczerpane "źródło wiedzy na temat formy plastycznej i istoty artystycznej twórczości".

Dokumentacja