Seria komputerowa I
2001/6
120 x 120 cm
Dziesięć wersji jednego obrazu, 7/10
1998-1999
157 x 246 cm
Ny3ac
System XIX
1985
28 x 19 cm
Seria Komputerowa I, Dziesięć wersji jednego obrazu, 1/10
1994
157 x 246 cm
Obiekt Geometryczny
1976/2001/
195 x 72 cm
System IX
1979
44,5 x 35,5 cm
Nowy Obraz 5
2003/4
60 x 60 cm
Obiekt Geometryczny
1976/2001
195 x 72 cm
Obraz 022
2001
135 x 105 cm
Układ z trójkątem /z czerwienią
1976
60x40 cm
Układ z trójkątem /wysoki
1975
183x99 cm
Obiekt Geometryczny
1976/2003/
196 x 90 cm
Image9
Układ z trójkątem /duży
1974
182x200 cm
Obiekt Geometryczny
1976/2001/
195 x 93 cm
Obiekt Geometryczny I
2004
195 x 78 cm
System XVII
1983
76 x 42 cm
Seria komputerowa I
2001/6
120 x 120 cm
Cykl Leonardo - Dama
1994
80 x 48 cm
Seria komputerowa I
1998/1
100 x 100 cm
2001/25
2001
52x62 cm
N.Y.20
1993
55 x 45 cm
System X
1980
44 x 32 cm
Seria komputerowa I
2000/1
100 x 100 cm

Urodzony w 1944 roku w Spytkowicach, k. Oświęcimia. Studiował malarstwo i grafikę w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, 1961 -1968, i w Ecole Nationale Superieure des Beaux Arts w Paryżu, 1967. Dyplom uzyskał w 1968 roku. Obecnie jest profesorem w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. W 1980 roku był stypendystą Rządu Francuskiego, w 1982 roku stypendystą Fundacji Kościuszkowskiej w Nowym Jorku. W 1993 otrzymał stypendium Fulbright'a i odbył staż naukowy oraz prowadził zajęcia na Wydziale Sztuki w New York Institute of Technology w Nowym Jorku. W 1992 prowadził zajęcia w Uniwersytecie Stanu Connecticut w Storrs. Jest wieloletnim członkiem ZPAP, oraz członkiem "Grupy Krakowskiej". Profesor i dwukrotny Rektora Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie. Uzyskał wiele nagród, zwłaszcza za twórczość graficzną. Uprawia malarstwo, grafikę i media elektroniczne. W 2003 roku - Nagroda im. Witolda Wojtkiewicza za wystawę malarstwa „Obiekty geometryczne – retrospekcja” w Starmach Gallery. Kluczowym okresem w twórczości Jana Pamuły były lata siedemdziesiąte, kiedy zwrócił się ku abstrakcji geometrycznej. Jego ówczesne poszukiwania miały na celu zbudowanie "jednolitej, uniwersalistycznej wizji rzeczywistości". Owo budowanie oznaczało w praktyce wykorzystanie roli przypadku w tworzeniu układów geometrycznych. Statystyka matematyczna oparta na rachunku prawdopodobieństwa wykorzystuje tutaj rzut kostką, działanie komputera lub tablice liczb przypadkowych.  Sztukę Pamuły porównano między innymi do Mondriana , choć neoplastycyzm tego ostatniego wywodził się z innych przesłanek teoretycznych. Bliższy artyście wydaje się suprematysta Malewicz czy też właśnie Paul Klee. W swoich rozważaniach teoretycznych powołuje się na "Das bildnerische Denken Klee" jako niewyczerpane "źródło wiedzy na temat formy plastycznej i istoty artystycznej twórczości".

Dokumentacja