Obiekt Geometryczny I
2004
195 x 78 cm
System IX
1979
44,5 x 35,5 cm
Nowy Obraz 3e
2003/4
60 x 60 cm
Image9
Seria Komputerowa I, Dziesięć wersji jednego obrazu, 9/10
2000
157 x 246 cm
Hermeticus
2001
150x140 cm
Dziesięć wersji jednego obrazu, 4/10
1993
157 x 246 cm
Anioł1a
Seria komputerowa I/6/96
1995
56 x 56 cm
Seria komputerowa I/7/96
1996
100 x 100 cm
System I
1973
77 x 53 cm
Seria komputerowa I
1998/1
100 x 100 cm
Obraz 020
2001
135 x 105 cm
Seria Komputerowa I, Dziesięć wersji jednego obrazu, 9/10
2000
157 x 246 cm
Seria komputerowa I/5/96
1996
70 x 70 cm
Basia
1991
63 x 32 cm
Seria komputerowa I 1996/6
1996
55x55 cm
Seria komputerowa I/2/96
1996
46 x 46 cm
Finał2
Układ z trójkątem /czerw./ziel.
1974
126x102 cm
Układ z trójkątem /duży
1974
182x200 cm
System X
1980
44 x 32 cm
Seria komputerowa I 2012-2
2012
80x80 cm
Seria komputerowa I 2010-3
2010
100x100 cm
Seria komputerowa I
1998/1
100 x 100 cm

Urodzony w 1944 roku w Spytkowicach, k. Oświęcimia. Studiował malarstwo i grafikę w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, 1961 -1968, i w Ecole Nationale Superieure des Beaux Arts w Paryżu, 1967. Dyplom uzyskał w 1968 roku. Obecnie jest profesorem w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. W 1980 roku był stypendystą Rządu Francuskiego, w 1982 roku stypendystą Fundacji Kościuszkowskiej w Nowym Jorku. W 1993 otrzymał stypendium Fulbright'a i odbył staż naukowy oraz prowadził zajęcia na Wydziale Sztuki w New York Institute of Technology w Nowym Jorku. W 1992 prowadził zajęcia w Uniwersytecie Stanu Connecticut w Storrs. Jest wieloletnim członkiem ZPAP, oraz członkiem "Grupy Krakowskiej". Profesor i dwukrotny Rektora Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie. Uzyskał wiele nagród, zwłaszcza za twórczość graficzną. Uprawia malarstwo, grafikę i media elektroniczne. W 2003 roku - Nagroda im. Witolda Wojtkiewicza za wystawę malarstwa „Obiekty geometryczne – retrospekcja” w Starmach Gallery. Kluczowym okresem w twórczości Jana Pamuły były lata siedemdziesiąte, kiedy zwrócił się ku abstrakcji geometrycznej. Jego ówczesne poszukiwania miały na celu zbudowanie "jednolitej, uniwersalistycznej wizji rzeczywistości". Owo budowanie oznaczało w praktyce wykorzystanie roli przypadku w tworzeniu układów geometrycznych. Statystyka matematyczna oparta na rachunku prawdopodobieństwa wykorzystuje tutaj rzut kostką, działanie komputera lub tablice liczb przypadkowych.  Sztukę Pamuły porównano między innymi do Mondriana , choć neoplastycyzm tego ostatniego wywodził się z innych przesłanek teoretycznych. Bliższy artyście wydaje się suprematysta Malewicz czy też właśnie Paul Klee. W swoich rozważaniach teoretycznych powołuje się na "Das bildnerische Denken Klee" jako niewyczerpane "źródło wiedzy na temat formy plastycznej i istoty artystycznej twórczości".

Dokumentacja