Seria komputerowa I/5/96
1996
70 x 70 cm
Seria komputerowa I
1990/X
80 x 80 cm
2001/25
2001
52x62 cm
Obiekt Geometryczny
1976/2001/
195 x 93 cm
Postać
1967
56 x 76 cm
Obiekt Geometryczny
1976/2001
195 x 93 cm
Seria komputerowa 2007/1
2007
50x50 cm
Seria Komputerowa I, Dziesięć wersji jednego obrazu, 9/10
2000
157 x 246 cm
Obiekt Geometryczny
1976/2003/
195 x 82 cm
N.Y.1
1993
57 x 45 cm
Basia
1991
63 x 32 cm
Seria Komputerowa I, Dziesięć wersji jednego obrazu, 7/10
1999
157 x 246 cm
Obraz 1 - 2 a
2002
135 x 105 cm
Układ z trójkątem /czerw./ziel.
1974
126x102 cm
Seria komputerowa I/4/96
1996
61 x 61 cm
Obraz 019e
2001
80 x 66 cm
Imagny2a
Seria komputerowa I
1991/3
80 x 80 cm
Obraz 2008-4b1
2008
65 x 80 cm
Układ z trójkątem /podłużny
1976
94x204 cm
Seria komputerowa I
1998/1
100 x 100 cm
System XIX
1985
28 x 19 cm
Obiek 2003-1
2003
196 x 90 cm
N.Y.20
1993
55 x 45 cm
Obraz 2006/6
2006
60 x 49 cm

Urodzony w 1944 roku w Spytkowicach, k. Oświęcimia. Studiował malarstwo i grafikę w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, 1961 -1968, i w Ecole Nationale Superieure des Beaux Arts w Paryżu, 1967. Dyplom uzyskał w 1968 roku. Obecnie jest profesorem w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. W 1980 roku był stypendystą Rządu Francuskiego, w 1982 roku stypendystą Fundacji Kościuszkowskiej w Nowym Jorku. W 1993 otrzymał stypendium Fulbright'a i odbył staż naukowy oraz prowadził zajęcia na Wydziale Sztuki w New York Institute of Technology w Nowym Jorku. W 1992 prowadził zajęcia w Uniwersytecie Stanu Connecticut w Storrs. Jest wieloletnim członkiem ZPAP, oraz członkiem "Grupy Krakowskiej". Profesor i dwukrotny Rektora Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie. Uzyskał wiele nagród, zwłaszcza za twórczość graficzną. Uprawia malarstwo, grafikę i media elektroniczne. W 2003 roku - Nagroda im. Witolda Wojtkiewicza za wystawę malarstwa „Obiekty geometryczne – retrospekcja” w Starmach Gallery. Kluczowym okresem w twórczości Jana Pamuły były lata siedemdziesiąte, kiedy zwrócił się ku abstrakcji geometrycznej. Jego ówczesne poszukiwania miały na celu zbudowanie "jednolitej, uniwersalistycznej wizji rzeczywistości". Owo budowanie oznaczało w praktyce wykorzystanie roli przypadku w tworzeniu układów geometrycznych. Statystyka matematyczna oparta na rachunku prawdopodobieństwa wykorzystuje tutaj rzut kostką, działanie komputera lub tablice liczb przypadkowych.  Sztukę Pamuły porównano między innymi do Mondriana , choć neoplastycyzm tego ostatniego wywodził się z innych przesłanek teoretycznych. Bliższy artyście wydaje się suprematysta Malewicz czy też właśnie Paul Klee. W swoich rozważaniach teoretycznych powołuje się na "Das bildnerische Denken Klee" jako niewyczerpane "źródło wiedzy na temat formy plastycznej i istoty artystycznej twórczości".

Dokumentacja