14 Warszawskie Targi Sztuki

14 Warszawskie Targi Sztuki: 14 - 16.10.2016, stoisko nr 30

Galeria ESTA w tej edycji koncentruje się na prezentacji twórczości Stanisława Dróżdża

Stanisław Dróżdż - Bez tytułu (TAK NIE)Stanisław Dr
óżdż, jeden z najważniejszych polskich artystów współczesnych, najbardziej znaczących artystów polskiej awangardy XX wieku i najwybitniejszy twórca poezji konkretnej.Urodził się 15 maja 1939 roku w Sławkowie. W roku 1955 przeniósł się do Wrocławia gdzie ukończył Technikum Ekonomiczne (1959) i filologię polską na Uniwersytecie Wrocławskim (studia w latach 1959-1964). Do końca życia mieszkał i tworzył we Wrocławiu. Zmarł 29 marca 2009 roku.
Twórczość Stanisława Dróżdża funkcjonuje przede wszystkim na gruncie sztuki, zaliczana najczęściej do konceptualizmu. Sam autor uważał się jednak zawsze za poetę – podstawowym źródłem jego inspiracji był język, matematyka i inne systemy znaków. Czuję się poetą. Bardziej poetą niż artystą […]. Mojej poezji bliżej do nauk ścisłych niż do sztuki – mówił w rozmowie z Natalią Kaliś („A4”, Magazyn, 2008, nr 56)Poezja konkretna jest dziedziną zupełnie integralną, natomiast może wykorzystywać środki innych dziedzin sztuki (nie poezji!), ale poprzez to nie przestaje być poezją konkretną (w rozmowie z Małgorzatą Dawidek Gryglicką - Stanisław Dróżdż, początekoniec. Pojęciokształty. Poezja konkretna. Prace z lat 1967-2007, Wrocław 2009, katalog wystawy).
Pojęciokształty są jednocześnie tekstem i obrazem: konkretyzują plastycznie (graficznie) kształt materialny pojęcia […] są więc merytoryczno-formalnie syntetycznymi – jak ideogramy – kodyfikatorami rzeczywistości, integrującymi naukę (matematyka, logika) i sztukę (poezja, plastyka). Poprzez ekstremalnie uproszczony, ascetyczny w treści i w formie zapis można osiągnąć maksymalny efekt skojarzeniowy. Poezja konkretna, jako język radykalnego skrótu stanowi sygnał, impuls dla odbiorcy, od którego wkładu zależy obfitość odbioru, polegającego na „tworzeniu tekstu poetyckiego” torowanego kanwą „zapisu” (S. Dróżdż, Pojęciokształty).
Włodzimierz Pawlak - Dziennik 137
Włodzimierz Pawlak 
Dzienniki - cykl obrazów trwający od 1989 do dziś. Powstają poprzez nakładanie pasami grubych warstw farby, a następnie rycie ołówkiem kresek. Prace te, porównywane często do Obrazów liczonych Romana Opałki, mówią o upływającym czasie w kontekście procesu twórczego. Wymowę tę podkreśla przeważająca biała kolorystyka Dzienników - jednak biel tych płócien, ma inny wydźwięk od Obrazów zamalowanych z początku lat 90., czy też białych wersji Notatek o sztuce. O ile we wspomnianych cyklach, barwa ta byłą sygnifikantem doskonałości i odsyłała do transcendentalnego wymiaru sztuki, a także wpisywała się w teoretyczne rozważania artysty na temat twórczości, to w Dziennikach biel ma znaczenie bardziej prywatne i egzystencjalne. Biel podobrazia odsyła do koncepcji tabula rasa, nakładanie białej farby odnosi się do momentów w życiu w chwili "dziania się", natomiast ryte kreski znaczą upływający czas, chwile, które już minęły. Zatem bardziej niż mogłoby się wydawać, obrazy te posiadają cechy prywatnych zapisków artysty oddanemu całkowicie swojej profesji. Twórczość jest życiem, życie jest twórczością zdają się mówić systematycznie prowadzone przez Pawlaka Dzienniki.

Włodzimierz Pawlak 
Notatki o sztuce, cykl mało formatowych (przeważnie 33 x 24 cm) obrazów, powstają od drugiej połowy lat 90. Stanowią swoisty szkicownik, pole dociekań, doświadczeń i badań prowadzonych przez artystę. Włodzimierz Pawlak oddaje w nich zarówno fascynację białym kolorem gdzie użył w nich bieli z różnymi domieszkami - z pozornie jednolitej białej struktury wyłaniają się geometryczne znaki, jak też rozwiązuje w nich inne problemy artystyczne - malarskie. Ale ta seria to przede wszystkim kompozycje malowane przy użyciu różnych kolorów. Co istotne, Prace te, podobnie do Obrazów zamalowanych, posiadają odniesienia do suprematystycznych kompozycji Malewicza i Kompozycji architektonicznych Strzemińskiego. W cyklu tym Pawlak odwołuje się do problematyki formy i teoretycznych zagadnień malarstwa. Artysta w Notatkach o sztuce, kolejny raz unicestwia przedmiotowość i snuje malarskie rozważania na temat sztuki. Równolegle z obrazami powstają numerowane zapiski pod tym samym tytułem, te przemyślenia – Notatki pozwalają lepiej zrozumieć Jego twórczość. Dobrze jest , kiedy artysta nie tylko maluje, ale także pisze , wyjaśnia, co robi, co myśli i jak żyje. Sprawa prosta zdawałoby się. Malować. A tu nie chce się malować. […] Troszkę pomalowałem.


Marek Sobczyk - Moskwa wleci w kosmos
Marek Sobczyk - Moskwa wleci w Kosmos - Obudziłem się z tą frazą, dlaczego to słowo z drugim słowem z trzecim słowem, czy to ponowna lektura, radykalna rede nicja Malewicza? Poruszanie się pojazdów suprematycznych bez paliwa w przestrzeni grawitacji, całych kolonii miejskich, struktur komercyjno-wojskowych, systemów politycznych, ich wpadanie w otchłań wyznaczoną granicą stu i jeden kilometra od Ziemi. Poruszanie się ruchem wytracającym prędkość nadaną dla pokonania przyciągania ziemskiego. Moskwa wleci w Kosmos, Kasmow wleci w Mossko.
Jan Pamuła - Układ geometryczny -  Zbiory barwne


Jan Pamuła unikalny obraz Układ geometryczny (Zbiory barwne) z 1978 roku. Jeden z niewielu zachowanych obrazów z tego okresu, stanowi punkt wyjścia do najbardziej rozpoznawalnego cyklu artysty - "Serii komputerowej"
Victor Hulik - Small Geo Mover 39
Viktor Hulik 
Seria obiektów kinetycznych "Geo-movers" należą do najważniejszego cyklu artysty. Składają się one z kilku płaszczyzn, które można dowolnie obracać i szukać nowych kombinacji uzyskując nowe wariacje tego samego obrazu. Z drugiej strony Hulik nie tworzy skończonego dzieła sztuki, ale daje odbiorcy możliwość bezpośredniego z nim kontaktu poprzez dotyk i angażuje go w proces twórczy.
Zbigniew - Lagocki Polyformia
Zbigniew Łagocki Cykl Poliformia jest jednym z bardziej istotnych w dorobku Zbigniewa Łagockiego. Manipulacja artystyczna prowadzi tu do szczególnej syntezy aktu, ciało pokazane jest w sposób abstrakcyjny. Artysta tak pisał o swej pracy: "fotografowanie aktu wymaga dyscypliny i to zarówno w jego treściach symbolicznych, jak i budowie formalnej...". Prace z cyklu Poliformia były wielokrotnie wystawiane i publikowane.

WTS są jednym z najważniejszych wydarzeń artystycznych w kraju, kt
óre co roku gromadzi szerokie grono marszandów, kolekcjonerów, kuratorów oraz miłośników sztuki. Targi odbędą się w tak prestiżowym miejscu jakim są Arkady Kubickiego Zamku Królewskiego w Warszawie. Około 50 wyselekcjonowanych polskich i zagranicznych galerii oraz antykwariatów wystawi blisko 1000 dzieł sztuki, m.in. obrazy, rzeźby oraz obiekty antykwaryczne. Jest to jedyna impreza, podczas której można obejrzeć dokonania zarówno klasyków współczesności, jak i młodszych pokoleniowo twórców odnoszących już sukcesy. Nad odpowiednim poziomem pokazywanej sztuki czuwa Komisja Programowa przewodnicząca Kama Zboralska, Piotr Lengiewicz, Lena Strużyńska-Szwed oraz eksperci Domu Aukcyjnego Rempex. WTS oprócz promowania sztuki mają także niezaprzeczalną wartość edukacyjną. Organizowane są warsztaty graficzne dla dzieci i młodzieży oraz wykłady o sztuce i rynku sztuki.

Godziny otwarcia targów:

14 października 2016 (piątek): 17.00 – uroczyste otwarcie

14 października 2016 (piątek): 17.00-20.00

15 października 2016 (sobota): 11.00-20.00

16 października 2016 (niedziela): 11.00- 18.00

Galeria Sztuki Współczesnej ESTA
UL. Raciborska 8, 44-100 Gliwice | PON-PT 9:00-17:00
TEL 698-614-050 | EMAIL tadeusz.stapowicz@esta.com.pl