Bez tytułu (Pacyfa)
1980
160x110 cm
Prawa strona, lewa strona
220x170 cm
Co? Polowanie na ludzi (Ukraina). Czym? Mrokiem.
2014
180x230 cm
Co? Nowy katalog zmysło?w. Czym? Regierungsprasidium.
2015
180x230 cm
Będzie rybka, drugi
2007
180x240 cm
bez tytułu (Rodło)
1980
140x100 cm
Dwie bramy
2013
150x200 cm
Nowa fala
2012
140x160 cm
Nocny rybak świt
2005
140x200 cm
Zamknąć bramę
2004
140 x 110 cm
Ślepcy
1995
180x130 cm
Pies w szaliku i pies w folii
2002
150x190 cm
Niewykorzystana możliwość wojny prewencyjnej
1984
180x90 cm
Obraz według rysunku Van Gogha
2013
200x150 cm
Zabawy na balkonie
2005
120x180 cm
Co? Antagonizm. Czym? Zwierze?ciem i otoczeniem.
2014
230x180 cm
Ciotka Anna
2014
170x220 cm
Gdzie ja jestem
2013
150X200 cm
Nabrzeże Westerplatte
2014
60x80 cm
Wrak obok mola
2014
135x160 cm
Lampa, piłka, Jowisz
2008
140x180 cm
Niemiec strzela do kaczek
200x150 cm
Wolność Bezwładne tylne łapki
2003
120x180 cm
Martwa natura z kwiatami
2001
150x190 cm
Głuchoniemi wędkarze
2012
170x220 cm

Jarosław ModzelewskiUrodził się w 1955 roku, w Warszawie. Malarz, uczeń Stefana Gierowskiego, profesor Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie; obecnie prowadzi tam pracownię malarstwa. W 1982 roku był jednym ze współzałożycieli najważniejszego ugrupowania tzw. Nowej Ekspresji lat 80., czyli Gruppy. W jej składzie znaleźli się również: Ryszard Grzyb, Paweł Kowalewski, Włodzimierz Pawlak, Marek Sobczyk i Ryszard Woźniak. Działała ona przez kolejne 10 lat. Modzelewski brał udział w niemal wszystkich jej wystawach i akcjach, współredagował też pismo „Oj dobrze już”. W początkowym okresie twórczości artysta skłaniał się ku abstrakcji, wykorzystując proste znaki i emblematy, a także sylwetki odbijane przy pomocy szablonów.

Poprzez obrazy tematyczne, operujące wyodrębnionymi motywami na płaskim tle, doszedł do kompozycji figuralnych. W połowie lat 80. powstał cykl oparty na ilustracjach do podręczników j. Rosyjskiego, obrazujący proste czynności, których czasownikowe określenia stanowiły tytuły prac. W późniejszym czasie wypracował charakterystyczny dla siebie sposób malowania obrazów, których forma respektowała co prawda zasady konwencji realistycznej, jednakże w charakterystyce postaci i sytuacji w jakiej się one znalazły akcentowana była swoista niezwykłość. Tę surrealistyczną atmosferę uzyskiwał dzięki zabiegom malarskim takim, jak chociażby dublowanie figur (Fotograf. Fotograf, 1986), czy zabiegi z przestrzenią (Romanica Toscana, 1987). Jednocześnie malował też nasycone emocjami pejzaże i wnętrza (np. Dom; Korytarz; Murek). Modzelewski, zwany niekiedy malarzem ikon codzienności, zajmuje się przedstawianiem kondycji współczesnego człowieka, zagubionego i osamotnionego wśród przedmiotów otaczających go w codziennym życiu.

Dokumentacja