Seria Komputerowa I, Dziesięć wersji jednego obrazu, 9/10
2000
157 x 246 cm
Obraz 2008-5
2008
65 x 80 cm
Hermeticus
2001
150x140 cm
Dziesięć wersji jednego obrazu, 4/10
1993
157 x 246 cm
Nowy obraz 14
2003
73 x 73 cm
Seria komputerowa I/3/96
1996
55 x 55 cm
Obraz 2006/6
2006
60 x 49 cm
Figura czerwona
1967
56 x 76 cm
Układ A (II)
1978
138x105,5 cm
Finał2
Obiekt Geometryczny (Hermes Łowca dusz)
1976/2001/
197 x 96 cm
Seria komputerowa I/5/96
1996
70 x 70 cm
Obraz 026g3
2008
65 x80 cm
Obraz 2006/3
2006
60 x 49 cm
Nowy Obraz 8
2003
73 x 73 cm
Ny3ac
Układ XXI
1985
36 x 45 cm
Obiekt Geometryczny
1976/2003/
195 x 82 cm
Układ XIII
1980
50 x 76 cm
Image9
Ny2bccmk
Obraz 2006/3a4
2006
60 x 49 cm
Seria komputerowa I 2011-4
2011
100x100 cm
Anioł1a
Seria komputerowa I
1998/1
100 x 100 cm

Urodzony w 1944 roku w Spytkowicach, k. Oświęcimia. Studiował malarstwo i grafikę w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, 1961 -1968, i w Ecole Nationale Superieure des Beaux Arts w Paryżu, 1967. Dyplom uzyskał w 1968 roku. Obecnie jest profesorem w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. W 1980 roku był stypendystą Rządu Francuskiego, w 1982 roku stypendystą Fundacji Kościuszkowskiej w Nowym Jorku. W 1993 otrzymał stypendium Fulbright'a i odbył staż naukowy oraz prowadził zajęcia na Wydziale Sztuki w New York Institute of Technology w Nowym Jorku. W 1992 prowadził zajęcia w Uniwersytecie Stanu Connecticut w Storrs. Jest wieloletnim członkiem ZPAP, oraz członkiem "Grupy Krakowskiej". Profesor i dwukrotny Rektora Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie. Uzyskał wiele nagród, zwłaszcza za twórczość graficzną. Uprawia malarstwo, grafikę i media elektroniczne. W 2003 roku - Nagroda im. Witolda Wojtkiewicza za wystawę malarstwa „Obiekty geometryczne – retrospekcja” w Starmach Gallery. Kluczowym okresem w twórczości Jana Pamuły były lata siedemdziesiąte, kiedy zwrócił się ku abstrakcji geometrycznej. Jego ówczesne poszukiwania miały na celu zbudowanie "jednolitej, uniwersalistycznej wizji rzeczywistości". Owo budowanie oznaczało w praktyce wykorzystanie roli przypadku w tworzeniu układów geometrycznych. Statystyka matematyczna oparta na rachunku prawdopodobieństwa wykorzystuje tutaj rzut kostką, działanie komputera lub tablice liczb przypadkowych.  Sztukę Pamuły porównano między innymi do Mondriana , choć neoplastycyzm tego ostatniego wywodził się z innych przesłanek teoretycznych. Bliższy artyście wydaje się suprematysta Malewicz czy też właśnie Paul Klee. W swoich rozważaniach teoretycznych powołuje się na "Das bildnerische Denken Klee" jako niewyczerpane "źródło wiedzy na temat formy plastycznej i istoty artystycznej twórczości".

Dokumentacja