1987/8
1987
160x103 cm
System IX
1979
44,5 x 35,5 cm
N.Y.1
1993
57 x 45 cm
Obraz 026g3
2008
65 x80 cm
Seria komputerowa I
1998/1
100 x 100 cm
Seria komputerowa I 2001/
2001
120x120 cm
Układ z trójkątem /wysoki
1975
183x99 cm
Anioł1a
Seria komputerowa I
1999/7
92 x 92 cm
Ny2bccmk
System VII
1979
50 x 57 cm
Obraz 024
2001
135 x 105 cm
Seria komputerowa I
1998/1
100 x 100 cm
Obiekt Geometryczny
1976/2003
196 x 90 cm
Obiek 2003-1
2003
196 x 90 cm
Seria komputerowa I/2/96
1996
46 x 46 cm
Seria komputerowa I 2012-2
2012
80x80 cm
System I
1978
70 x 53 cm
Seria komputerowa I/5/96
1996
70 x 70 cm
Układ XX
1985
43 x 63 cm
Seria komputerowa I/4/96
1996
61 x 61 cm
Seria komputerowa I/1/96
1996
56 x 56 cm
Układ z trójkątem /cz/cz/ziel
1973
156x112,5 cm
Obraz 1 - 1
2002
135 x 105 cm
Imagny2a

Urodzony w 1944 roku w Spytkowicach, k. Oświęcimia. Studiował malarstwo i grafikę w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, 1961 -1968, i w Ecole Nationale Superieure des Beaux Arts w Paryżu, 1967. Dyplom uzyskał w 1968 roku. Obecnie jest profesorem w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. W 1980 roku był stypendystą Rządu Francuskiego, w 1982 roku stypendystą Fundacji Kościuszkowskiej w Nowym Jorku. W 1993 otrzymał stypendium Fulbright'a i odbył staż naukowy oraz prowadził zajęcia na Wydziale Sztuki w New York Institute of Technology w Nowym Jorku. W 1992 prowadził zajęcia w Uniwersytecie Stanu Connecticut w Storrs. Jest wieloletnim członkiem ZPAP, oraz członkiem "Grupy Krakowskiej". Profesor i dwukrotny Rektora Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie. Uzyskał wiele nagród, zwłaszcza za twórczość graficzną. Uprawia malarstwo, grafikę i media elektroniczne. W 2003 roku - Nagroda im. Witolda Wojtkiewicza za wystawę malarstwa „Obiekty geometryczne – retrospekcja” w Starmach Gallery. Kluczowym okresem w twórczości Jana Pamuły były lata siedemdziesiąte, kiedy zwrócił się ku abstrakcji geometrycznej. Jego ówczesne poszukiwania miały na celu zbudowanie "jednolitej, uniwersalistycznej wizji rzeczywistości". Owo budowanie oznaczało w praktyce wykorzystanie roli przypadku w tworzeniu układów geometrycznych. Statystyka matematyczna oparta na rachunku prawdopodobieństwa wykorzystuje tutaj rzut kostką, działanie komputera lub tablice liczb przypadkowych.  Sztukę Pamuły porównano między innymi do Mondriana , choć neoplastycyzm tego ostatniego wywodził się z innych przesłanek teoretycznych. Bliższy artyście wydaje się suprematysta Malewicz czy też właśnie Paul Klee. W swoich rozważaniach teoretycznych powołuje się na "Das bildnerische Denken Klee" jako niewyczerpane "źródło wiedzy na temat formy plastycznej i istoty artystycznej twórczości".

Dokumentacja