Obraz 2006/6
2006
60 x 49 cm
Seria komputerowa I
1999/7
92 x 92 cm
Obiek 2003-1
2003
196 x 90 cm
Seria komputerowa I 2001/
2001
120x120 cm
Seria komputerowa I 1996/6
1996
55x55 cm
Seria komputerowa I
2000/1
100 x 100 cm
Obiekt Geometryczny
1976/2001
195 x 93 cm
Obraz 020
2001
135 x 105 cm
System I
1978
70 x 53 cm
Seria komputerowa I/7/96
1996
100 x 100 cm
N.Y.20
1993
55 x 45 cm
Obiekt Geometryczny (Hermes Łowca dusz)
1976/2001/
197 x 96 cm
Obiekt
Układ XIII
1980
50 x 76 cm
Seria komputerowa I 2012-3
2012
80x80 cm
Imagny2a
Seria komputerowa I/3/96
1996
55 x 55 cm
Image11
Anioł1a
Obraz 1 - 1
2002
135 x 105 cm
Układ A (II)
1978
138x105,5 cm
Obraz 026
2001
135 x 105 cm
Układ z trójkątem /czerw./ziel.
1974
126x102 cm
Dziesięć wersji jednego obrazu, 1/10
1991
157 x 246 cm
Seria komputerowa 2007/1
2007
50x50 cm

Urodzony w 1944 roku w Spytkowicach, k. Oświęcimia. Studiował malarstwo i grafikę w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, 1961 -1968, i w Ecole Nationale Superieure des Beaux Arts w Paryżu, 1967. Dyplom uzyskał w 1968 roku. Obecnie jest profesorem w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. W 1980 roku był stypendystą Rządu Francuskiego, w 1982 roku stypendystą Fundacji Kościuszkowskiej w Nowym Jorku. W 1993 otrzymał stypendium Fulbright'a i odbył staż naukowy oraz prowadził zajęcia na Wydziale Sztuki w New York Institute of Technology w Nowym Jorku. W 1992 prowadził zajęcia w Uniwersytecie Stanu Connecticut w Storrs. Jest wieloletnim członkiem ZPAP, oraz członkiem "Grupy Krakowskiej". Profesor i dwukrotny Rektora Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie. Uzyskał wiele nagród, zwłaszcza za twórczość graficzną. Uprawia malarstwo, grafikę i media elektroniczne. W 2003 roku - Nagroda im. Witolda Wojtkiewicza za wystawę malarstwa „Obiekty geometryczne – retrospekcja” w Starmach Gallery. Kluczowym okresem w twórczości Jana Pamuły były lata siedemdziesiąte, kiedy zwrócił się ku abstrakcji geometrycznej. Jego ówczesne poszukiwania miały na celu zbudowanie "jednolitej, uniwersalistycznej wizji rzeczywistości". Owo budowanie oznaczało w praktyce wykorzystanie roli przypadku w tworzeniu układów geometrycznych. Statystyka matematyczna oparta na rachunku prawdopodobieństwa wykorzystuje tutaj rzut kostką, działanie komputera lub tablice liczb przypadkowych.  Sztukę Pamuły porównano między innymi do Mondriana , choć neoplastycyzm tego ostatniego wywodził się z innych przesłanek teoretycznych. Bliższy artyście wydaje się suprematysta Malewicz czy też właśnie Paul Klee. W swoich rozważaniach teoretycznych powołuje się na "Das bildnerische Denken Klee" jako niewyczerpane "źródło wiedzy na temat formy plastycznej i istoty artystycznej twórczości".

Dokumentacja