Zbigniew Gostomski (1932-2017) - malarz, twórca artystycznych eksperymentów, fotografik, uczestnik i twórca happeningów, aktor teatru Tadeusza Kantora „”Cricot 2””, współzałożyciel galerii Foksal (razem z krytykami: Wiesławem Borowskim, Anką Ptaszkowską, Mariuszem Tchorkiem, oraz artystami: Henrykiem Stażewskim i Edwardem Krasińskim).Urodził się w Bydgoszczy, gdzie uczył się w Miejskiej Szkole Plastycznej (dzisiejsze Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych im. Leona Wyczółkowskiego). Studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie na Wydziale Malarstwa (1953 – 1959) w pracowni prof. Michała Byliny. W latach 1961–1962 uzyskał specjalizację w pracowni gobelinu artystycznego u Mieczysława Szymańskiego. Od 1988 był profesorem warszawskiej uczelni. W Galerii Foksal w Warszawie, prezentował prawie wszystkie swoje prace w kilkunastu wystawach indywidualnych. Uczestniczył w ponad 30 wystawach krajowych i około 60 zagranicznych. Zbigniew Gostomski to jedna z najważniejszych postaci we współczesnej sztuce polskiej; był blisko związany z wieloma znanymi artystami awangardy polskiej, m.in. H. Stażewskim, J. Ziemskim, M. Boguszem, a szczególnie z Tadeuszem Kantorem. Brał udział w wielu jego happeningach (m.in. „Cricotage”, „Happening Morski”). Przez ponad dwadzieścia lat był również aktorem w Teatrze Cricot 2 Tadeusza Kantora, brał udział we wszystkich jego sztukach. Stworzył kreacje Ucznia Repetenta w „Umarłej klasie”, Wielkiego Geometrę w „Gdzie są niegdysiejsze śniegi”, Żołnierza w „Wielopole, Wielopole”, Matkę Kantora w „Niech szczezną artyści” oraz Jonasza Sterna w ostatniej sztuce Kantora „Dziś są moje urodziny”.
Jego prace znajdują się w muzeach i kolekcjach prywatnych na całym świecie.
