Zbigniew Łagocki

Zbigniew Łagocki (ur. 6 listopada 1927 we Lwowie, zm. 10 maja 2009 w Krakowie) – polski fotografik, artysta i pedagog.
Od 1945 mieszkał w Krakowie. Ukończył Wydział Architektury Politechniki Krakowskiej, pracował jako projektant w Polsce i w Szwajcarii. W 1957 roku wraz z Wojciechem Plewińskim i Wacławem Nowakiem założył grupę Trzech. W tym samym roku został członkiem Związku Polskich Artystów Fotografików. Delegat Polski na kongresach Międzynarodowej Federacji Sztuki Fotograficznej (FIAP) i przewodniczący komisji artystycznej FIAP, w roku 1972 otrzymał tytuł Honoraire Excellence FIAP. Członek Photographic Society of America i organizacji zrzeszającej fotografów profesjonalnych "Europhot". Juror wielu wystaw, współorganizator – wraz ze Zbigniewem Dłubakiem – znaczących ekspozycji: "Wystawa Fotografii Subiektywnej" (Kraków, 1968) i "Fotografowie Poszukujący" (Warszawa, 1971). Od 1977 roku wykładowca fotografii Wydziału Architektury Wnętrz krakowskiej ASP, od roku 1990 kierował Katedrą Fotografii Wydziału Grafiki. W 1994 roku otrzymał tytuł profesora sztuk plastycznych. W 1967 roku nagrodzony został złotym medalem na Międzynarodowym Biennale Sztuki w São Paulo za cykl zdjęć "Aerotica". W 1975 roku otrzymał medal Niépce’a za zasługi dla rozwoju fotografii.

Pokazuje 1 - 2 z 2 elementów
Pokazuje 1 - 2 z 2 elementów