Seria komputerowa I 1996/6
1996
55x55 cm
Seria komputerowa I
1999/7
92 x 92 cm
Obiekt Geometryczny
1976/2001/
193 x 94 cm
1987/8
1987
160x103 cm
Seria komputerowa
1996/7
100 x 100 cm
System X
1980
44 x 32 cm
Układ z trójkątem /cz/cz/ziel
1973
156x112,5 cm
Obraz 1 - 2 a
2002
135 x 105 cm
Nowy Obraz 3
2003
73 x 73 cm
Cykl Leonardo - Dama
1994
80 x 48 cm
Seria komputerowa I/1/96
1996
56 x 56 cm
Obraz 2006/3a4
2006
60 x 49 cm
2005/6
2005
52x62 cm
Obiekt Geometryczny
1976/2001/
195 x 93 cm
Nowy Obraz 3a
2003/4
60 x60 cm
Seria komputerowa 2007/1
2007
50x50 cm
Ny2bccmk
System XIII
1980
75 x 53 cm
Seria komputerowa I 2010-3
2010
100x100 cm
Seria Komputerowa I, Dziesięć wersji jednego obrazu, 1/10
1994
157 x 246 cm
Obraz 026g3
2008
65 x80 cm
Układ XXX
1989
16 x 23 cm
Seria komputerowa I/6/96
1995
56 x 56 cm
Finał2
Dziesięć wersji jednego obrazu, 2/10
1991
157 x 246 cm

Urodzony w 1944 roku w Spytkowicach, k. Oświęcimia. Studiował malarstwo i grafikę w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, 1961 -1968, i w Ecole Nationale Superieure des Beaux Arts w Paryżu, 1967. Dyplom uzyskał w 1968 roku. Obecnie jest profesorem w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. W 1980 roku był stypendystą Rządu Francuskiego, w 1982 roku stypendystą Fundacji Kościuszkowskiej w Nowym Jorku. W 1993 otrzymał stypendium Fulbright'a i odbył staż naukowy oraz prowadził zajęcia na Wydziale Sztuki w New York Institute of Technology w Nowym Jorku. W 1992 prowadził zajęcia w Uniwersytecie Stanu Connecticut w Storrs. Jest wieloletnim członkiem ZPAP, oraz członkiem "Grupy Krakowskiej". Profesor i dwukrotny Rektora Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie. Uzyskał wiele nagród, zwłaszcza za twórczość graficzną. Uprawia malarstwo, grafikę i media elektroniczne. W 2003 roku - Nagroda im. Witolda Wojtkiewicza za wystawę malarstwa „Obiekty geometryczne – retrospekcja” w Starmach Gallery. Kluczowym okresem w twórczości Jana Pamuły były lata siedemdziesiąte, kiedy zwrócił się ku abstrakcji geometrycznej. Jego ówczesne poszukiwania miały na celu zbudowanie "jednolitej, uniwersalistycznej wizji rzeczywistości". Owo budowanie oznaczało w praktyce wykorzystanie roli przypadku w tworzeniu układów geometrycznych. Statystyka matematyczna oparta na rachunku prawdopodobieństwa wykorzystuje tutaj rzut kostką, działanie komputera lub tablice liczb przypadkowych.  Sztukę Pamuły porównano między innymi do Mondriana , choć neoplastycyzm tego ostatniego wywodził się z innych przesłanek teoretycznych. Bliższy artyście wydaje się suprematysta Malewicz czy też właśnie Paul Klee. W swoich rozważaniach teoretycznych powołuje się na "Das bildnerische Denken Klee" jako niewyczerpane "źródło wiedzy na temat formy plastycznej i istoty artystycznej twórczości".

Dokumentacja