Seria komputerowa I
2000/1
100 x 100 cm
Seria Komputerowa I, Dziesięć wersji jednego obrazu, 7/10
1999
157 x 246 cm
System X
1980
44 x 32 cm
Obiekt Geometryczny
1976/2003/
196 x 90 cm
Imagny2a
Układ XIII
1980
50 x 76 cm
Nowy Obraz 5
2003/4
60 x 60 cm
Seria komputerowa I
2000/2
115 x 115 cm
Anioł1aa
Obraz 2006/4a
2006
60 x 49 cm
System XV
1981
50 x 35 cm
Obiekt 2008-2
2008
197 x 70 cm
1987/8
1987
160x103 cm
Postać
1967
56 x 76 cm
Obraz 026
2001
135 x 105 cm
Obraz 020
2001
135 x 105 cm
Obraz 2008-5
2008
65 x 80 cm
Obraz 024
2001
135 x 105 cm
Seria komputerowa 2007/1
2007
50x50 cm
2001/25
2001
52x62 cm
Seria komputerowa I 1996/6
1996
55x55 cm
Układ z trójkątem /czerw./ziel.
1974
126x102 cm
Seria komputerowa I
1998/1
100 x 100 cm
Obiekt Geometryczny
1976/2001/
195 x 72 cm
Seria komputerowa I/4/96
1996
61 x 61 cm

Urodzony w 1944 roku w Spytkowicach, k. Oświęcimia. Studiował malarstwo i grafikę w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, 1961 -1968, i w Ecole Nationale Superieure des Beaux Arts w Paryżu, 1967. Dyplom uzyskał w 1968 roku. Obecnie jest profesorem w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. W 1980 roku był stypendystą Rządu Francuskiego, w 1982 roku stypendystą Fundacji Kościuszkowskiej w Nowym Jorku. W 1993 otrzymał stypendium Fulbright'a i odbył staż naukowy oraz prowadził zajęcia na Wydziale Sztuki w New York Institute of Technology w Nowym Jorku. W 1992 prowadził zajęcia w Uniwersytecie Stanu Connecticut w Storrs. Jest wieloletnim członkiem ZPAP, oraz członkiem "Grupy Krakowskiej". Profesor i dwukrotny Rektora Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie. Uzyskał wiele nagród, zwłaszcza za twórczość graficzną. Uprawia malarstwo, grafikę i media elektroniczne. W 2003 roku - Nagroda im. Witolda Wojtkiewicza za wystawę malarstwa „Obiekty geometryczne – retrospekcja” w Starmach Gallery. Kluczowym okresem w twórczości Jana Pamuły były lata siedemdziesiąte, kiedy zwrócił się ku abstrakcji geometrycznej. Jego ówczesne poszukiwania miały na celu zbudowanie "jednolitej, uniwersalistycznej wizji rzeczywistości". Owo budowanie oznaczało w praktyce wykorzystanie roli przypadku w tworzeniu układów geometrycznych. Statystyka matematyczna oparta na rachunku prawdopodobieństwa wykorzystuje tutaj rzut kostką, działanie komputera lub tablice liczb przypadkowych.  Sztukę Pamuły porównano między innymi do Mondriana , choć neoplastycyzm tego ostatniego wywodził się z innych przesłanek teoretycznych. Bliższy artyście wydaje się suprematysta Malewicz czy też właśnie Paul Klee. W swoich rozważaniach teoretycznych powołuje się na "Das bildnerische Denken Klee" jako niewyczerpane "źródło wiedzy na temat formy plastycznej i istoty artystycznej twórczości".

Dokumentacja