Seria komputerowa I
1990/X
80 x 80 cm
Obraz 2008-4b1
2008
65 x 80 cm
System IX
1979
44,5 x 35,5 cm
Seria komputerowa I/6/1984
1984
145 x 145 cm
Nowy Obraz 3
2003
73 x 73 cm
Anioł01
Cykl Leonardo - Dama
1994
80 x 48 cm
Obraz 2008-5
2008
65 x 80 cm
Nowy Obraz 22a
2003/4
60 x 60 cm
Obiekt 2008-3
2008
192 x 82 cm
Seria komputerowa I 2012-3
2012
80x80 cm
Obiekt Geometryczny
1976/2003
196 x 90 cm
Obiekt Geometryczny
1976/2001/
195 x 72 cm
Obraz 025
2001
135 x 105 cm
1987/8
1987
160x103 cm
Seria komputerowa I/7/96
1996
100 x 100 cm
System I
1973
77 x 53 cm
System I
1978
70 x 53 cm
Seria komputerowa I 2001/
2001
120x120 cm
Seria komputerowa I
2000/1
100 x 100 cm
Układ z trójkątem /cz/cz/ziel
1973
156x112,5 cm
Seria Komputerowa I, Dziesięć wersji jednego obrazu, 9/10
2000
157 x 246 cm
Dziesięć wersji jednego obrazu, 2/10
1991
157 x 246 cm
Seria komputerowa I
1998/1
100 x 100 cm
Seria komputerowa I/4/96
1996
61 x 61 cm

Urodzony w 1944 roku w Spytkowicach, k. Oświęcimia. Studiował malarstwo i grafikę w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, 1961 -1968, i w Ecole Nationale Superieure des Beaux Arts w Paryżu, 1967. Dyplom uzyskał w 1968 roku. Obecnie jest profesorem w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. W 1980 roku był stypendystą Rządu Francuskiego, w 1982 roku stypendystą Fundacji Kościuszkowskiej w Nowym Jorku. W 1993 otrzymał stypendium Fulbright'a i odbył staż naukowy oraz prowadził zajęcia na Wydziale Sztuki w New York Institute of Technology w Nowym Jorku. W 1992 prowadził zajęcia w Uniwersytecie Stanu Connecticut w Storrs. Jest wieloletnim członkiem ZPAP, oraz członkiem "Grupy Krakowskiej". Profesor i dwukrotny Rektora Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie. Uzyskał wiele nagród, zwłaszcza za twórczość graficzną. Uprawia malarstwo, grafikę i media elektroniczne. W 2003 roku - Nagroda im. Witolda Wojtkiewicza za wystawę malarstwa „Obiekty geometryczne – retrospekcja” w Starmach Gallery. Kluczowym okresem w twórczości Jana Pamuły były lata siedemdziesiąte, kiedy zwrócił się ku abstrakcji geometrycznej. Jego ówczesne poszukiwania miały na celu zbudowanie "jednolitej, uniwersalistycznej wizji rzeczywistości". Owo budowanie oznaczało w praktyce wykorzystanie roli przypadku w tworzeniu układów geometrycznych. Statystyka matematyczna oparta na rachunku prawdopodobieństwa wykorzystuje tutaj rzut kostką, działanie komputera lub tablice liczb przypadkowych.  Sztukę Pamuły porównano między innymi do Mondriana , choć neoplastycyzm tego ostatniego wywodził się z innych przesłanek teoretycznych. Bliższy artyście wydaje się suprematysta Malewicz czy też właśnie Paul Klee. W swoich rozważaniach teoretycznych powołuje się na "Das bildnerische Denken Klee" jako niewyczerpane "źródło wiedzy na temat formy plastycznej i istoty artystycznej twórczości".

Dokumentacja